Color Out of Space 2019

admin24 stycznia, 2020

Gdzie obejrzeć cały film Color Out of Space (2019) online?

Pomimo tego, że film podkreśla fantastyczne wizualizacje, nie jest lojalną adaptacją Lovecratian przez fałszywie prezentowane wystawy, marną satyrę i bezsensowne wątki fabularne.

H.P. Lovecraft jest jednym z najgłębszych dziennikarzy klasy nienawiści. Tata nieskończonego przerażenia był znany z tego, że w swoich tekstach wykorzystywał tematy niejasności, gorączki i smutku. Początkowo dystrybuowany w 1927 roku, The Colour Out of Space jest uważany za jedno z najlepszych dzieł twórcy, po nienormalnych wydarzeniach w anegdotycznym mieście Arkham w stanie Massachusetts po niespodziewanej katastrofie spadającej gwiazdy na ranczu rodziny Gardnerów w latach 80. XIX wieku.

Ostatnia modyfikacja szefa Richarda Stanleya, Color Out of Space, bierze przykładową historię i przedstawia ją w zaawansowanym otoczeniu, a chociaż film podkreśla fenomenalne efekty wizualne, nie jest niezachwianą adaptacją Lovecratian przez zawyżone wystawy, niekonwencjonalną parodię i zbędną fabułę smyczki.

Nathan Garder (Nic Cage) jest patriarchą rodziny żyjącej tylko poza Arkham. On i jego lepsza połowa Theresa (Joely Richardson) prowadzą normalną egzystencję z dziećmi, Bennym (Brendan Meyer), Lavinią (Madeleine Arthur) i Jackiem (Julian Hilliard).

Film zaczyna się od tego, jak eskorta obrazu patrzy na życie ranczo na otwartej przestrzeni, jednak gdy przedstawia się rodzinę, zdrowa powierzchowność jest zmywana, aby odkryć przerwy. Nathan walczy ze wspomnieniem swojego surowego ojca; Benny jest bezużyteczny i naćpany, który często pomija swoje zadania; Lavinia jest przywiązana do tajemniczego i widziana jest jako pełna seansów; a Theresa intelektualnie wycofuje się z trwającej procedury medycznej, która pozostawiła po sobie blizny. Główną wolną osobą z rodziny Gardnerów jest najbardziej młody Jack.

Podobnie jak wiesz, kim są te postacie, spadająca gwiazda rozbłyskuje na podwórku zagrody. To, co zaczyna się jako dziwactwo, szybko doprowadza rodzinę do szaleństwa, a wskazówki w wyjątkowy sposób wpływają na każdą część. Nathan nie może uciec od zapachu, Theresa jest nieobecna, Benny traci poczucie czasu, a Lavinia walczy z zaburzeniami fizycznymi. Po pewnym czasie uderzenia meteoru rosną i przenikają okoliczną faunę i liście o doskonałym, obcym kolorze. Color Out of Space jest jednak czymś więcej niż kolorem – porusza się, rozwija i zakłóca te same prawa natury, z którymi jesteśmy w porządku, a jednocześnie zachowujemy niejasną rozkosz.

Color Out of Space przyjmuje to, co nie do pomyślenia i sprawia, że ​​jest piękny.

Najbardziej zagadkowa część The Color Out of Space Lovecrafta jest w rzeczywistości trudna do wprowadzenia na ekran. W pierwszej historii jest naprawdę przedstawiany jako niewiarygodny; kolor tak dziwny dla ludzkiego oka, że ​​nie da się go wyjaśnić. Jak więc umieścić w filmie coś naprawdę niewiarygodnego? Biorąc wszystko pod uwagę, Richard Stanley wziął pozaziemskie części koloru i tchnął w nie życie w nowatorski, ale zachwycający sposób. Kolor żyje. Pulsuje, mieni się i wykrzywia wszystko, z czym się styka. To jak blask z Annihilation Alexa Garlanda, który dodatkowo jest energicznie napędzany opowiadaniem Lovecrafta.

Jest coś poza kolorem, który zadziwia oczy w Color Out of Space. Są zachwycające, wyraźne ujęcia sceniczne głębokich lasów, które badają regularną wspaniałość Ziemi, gdy zmienia się ona w przepychający się kolor z kosmosu. Film jest dodatkowo idealnie uporządkowany. Redaktor naczelny Brett Bachman, który podobnie uszczuplił Mandy z Nicolasem Cage’em, wykonał wspaniały pokaz.

Wystawa gonzo Nicolasa Cage’a i zbędna fabuła pozbawiają podstawową, obrzydliwą nienawiść.

Pomimo tego, że kolor jest zachwycający, wystawy kilku obsad, w szczególności Nic Cage, są tak niezwykłe, że odwracają uwagę od świeżych wizualizacji.

Przy odrobinie szansy, że obejrzysz ten film, prawdopodobnie zdajesz sobie sprawę, że Nic Cage jest leadem, a Nic Cage jest leadem pewnych pragnień. Ten człowiek znany jest ze swoich dziwacznych wystaw, które albo kochasz, albo nie cierpisz. Jestem równie wielkim entuzjastą pracy pana Enclosure jak każda inna osoba, ale on mnie tutaj zgubił. Jego postać, Nathan, kładzie duży nacisk na rodzinę w całym filmie, ze względu na znęcanie się, jakie znosił jego naukowy ojciec. Z jakiego powodu robi to różnicę porównywalną z jego wystawą? Gdy wpływ koloru zaczyna ogarniać rodzinę, Nathan zaczyna odzwierciedlać osobliwości ojca, w tym jego artykulację. Brzmi groźnie, prawda? Biorąc wszystko pod uwagę, z pewnością nie. To rewelacyjny pompatyczny dodatek z Bostonu, który sprawił, że moje palce u stóp się wykrzywiły. Jest źle i naprawdę od czasu do czasu usuwa cię z filmu. Biorąc to pod uwagę, Nic Cage przedstawia kilka szalonych scen Mandy, które są naprawdę niepokojące.

Straszne podkreślenie Nathana nie jest głównym problemem w filmie. W całym budynku są zbędne ogniska fabularne. Nathan jest skupiony na alpakach. Dlaczego? Ponieważ jest to przyzwoity komediowy dławik. Jest scena, w której naprawdę osusza alpakę i bardzo szanuje swoją metodę. Naprawdę, to jest prawdziwe zdanie, które po prostu czytasz. Istnieje kilka prawdziwych chichotów z niezaprzeczalnej komediowej pomocy, ale ogromna odpychanie nie zawsze jest idealnym wspólnikiem satyry. Richard Stanley mógł skłaniać się w stronę tajemnicy koloru i jego zgubnego celu, w przeciwieństwie do kilku lepkich chichotów. Na tym polega największy problem z Color Out of Space.

Color Out of Space przekazuje różne rzeczy.

Istnieje mnóstwo zdolności adaptacyjnych w rodzaju upiorności. Klasa pozwala producentom filmowym badać różne tematy. W każdym razie ta możliwość adaptacji okazuje się mniej elastyczna, gdy oprzesz swoje oferty na istniejących historiach. To miejsce, w którym Color Out of Space napotyka problemy. Wymaga zwięzłej i wciągającej historii i tworzy coś, co nie ma siły uderzenia materiału źródłowego. Część tego jest spowodowana problemami z wyświetlaniem olbrzymiego na ekranie, a część z tego powodu wykonania. W każdym razie głównym problemem filmu jest jego zbędne twórcze swobody, od alpak po tajemnicze, które wypełniają się jako przerwa od strachu i sekretu pierwszej historii.

Color Out of Space z pewnością nie jest okropnym filmem. Przez prawie dwie godziny jesteście błogosławieni otrzymywaniem doskonałych specjalnych wizualizacji z absolutnie najdziwniejszym przerażeniem ciała, które obecnie można zobaczyć na dużym ekranie. W momencie, w którym zaczyna się szaleństwo, film jest w najlepszym wydaniu. Jeśli szukasz niezwykle niezawodnej regulacji H.P Lovecraft, możesz chcieć czegoś mniejszego i coraz bardziej wyrafinowanego. Podobnie jak rodzina Gardnerów, Color Out of Space toczy się gdzieś wokół własnej obfitości: niematerialna fabuła i parodia usuwają film z obrzydliwości znalezionych w książce i przekształcają go w coś coraz bardziej jadalnego i nudnego, co może pracujcie dla nielicznych, ale nie dla fanów Lovecrafta, którzy szukają okropności ustanowionej w dwuznacznym szaleństwie pierwszego.

Gatunki
Udostępniono0
Możliwość dodawania komentarzy jest niedostępna.
error: Content is protected !!