Chemical Hearts

Chemical Hearts

Twoja ocena: 0
10 1 głos

 
Film dostępny tylko w usłudze VOD. Dziękujemy, że oglądasz film z LEGALNEGO źródła.


W naszym serwisie NIE znajdziesz linków do pirackich źródeł. Bazujemy na ogólnodostępnych serwisach takich jak filmweb.pl oraz imdb.com. Linki, które są dostępne powyżej, prowadzą do autoryzowanych serwisów VOD, dzięki czemu masz pewność, że wspierasz legalną kulturę.

O co chodzi?

Opis

Jest coś nieco buntowniczego w „Chemical Hearts” Richarda Tanne’a, wariacji na temat opowieści Krystal Sutherland pt. Our Chemical Hearts. Powiedzenia klasowe są w filmie tak gęste, że prawie nie można ich zobaczyć, ale jednocześnie „Chemical Hearts” podważają te same figury retoryczne. To sprawia, że ​​film jest naprawdę niezwykłym spotkaniem i to tutaj film naprawdę błyszczy. Myślisz, że ta historia nie jest miejscem, do którego się zmierza. “Chemical Hearts” doświadcza sennego tonu, a jego sposób myślenia jest regularnie ponury i nieaktywny, co jest prawdopodobne w środowisku uczuciowym szkoły średniej. Te rzeczy są na ogół niekwestionowane, ale z drugiej strony pasmo zapalające sprawia, że ​​„Chemical Hearts” stają się głęboko odczuwanym młodym dramatem.

Henry Page (Austin Abrams) od dawna pragnął zostać autorem. W lektorze dzieli się rozczarowaniem, że nic mu się tak naprawdę nie przydarzyło, i w związku z tym nie ma nic do wyjaśnienia. Wejdź do nowej młodej damy w szkole, Grace Town (Lili Reinhart). (Już po nazwach postaci widać, że „Chemical Hearts” nosi na rękawie swoje przerośnięte analogie.) Grace spaceruje z kijem, ogląda Pablo Nerudę dla rozrywki i ma mizerną przeszłość. Henry musi być eseistą, ale poza tym, że nie ma w zasadzie żadnych cech charakterystycznych, poza uwielbieniem dla sklejania ze sobą połamanych kawałków kamionki. (W dalszej części filmu Grace wrzeszczy na Henry’ego: „Nie jestem jednym z twoich słoików!” Tylko na wypadek, gdybyś go nie dostał). Grace i Henry zostają wybrani jako współredaktorzy gazety szkolnej i zmuszeni do intensywnej współpracy.

Odkąd „Chemical Hearts” jest opowiadane z perspektywy Henry’ego, widzimy Grace jego oczami, a ona jest niezwykle urzekającą postacią, tak odległą od niego od samego początku, że nie jest satysfakcjonujące, dlaczego wciąż jej szuka, a ona nadal na to pozwala. Jeśli nie ma szans, że jest nim tak zupełnie niezainteresowana, w tym momencie, dlaczego właściwie nadal się spotykają? Zastosowano mniejszy niż normalny montaż, wskazujący na rozkwit społeczności, z Henrykiem opowiadającym mądrości, a Grace szaleńczo chichocząc.&nbsp;</div><div><br /></div><div>Nic, co znaleźliśmy w Henryku do tej pory, nie ujawnia nam, że jest tak zabawny, a co, na miłość boską, mógłby powiedzieć, co sprawiłoby, że ponury śmiech Grace byłby tak trudny? Wykorzystanie takiego montażu jest oszustwem, pomijaniem kroków, którymi naprawdę należy zarządzać lub które należy rozpoznać.

Oczywiście są nieszczęścia sprzed jakiegoś czasu, a jej fizyczny problem jest najmniejszy. Nie dzieli się swoją historią w tym samym czasie, a Henry jest regularnie zdezorientowany i skrzywdzony, czując, że zachowuje dane. Całość ma na celu stwierdzenie, że to nie jest twój podstawowy film o „królowej piękności z hiper pixie”. Nie ma jej, aby umożliwić Henry’emu naukę / rozwój / zmianę. Jest to ważne dla zakłócenia działania „Chemicznych serc”. Każda myśl, że Henry jest tam, aby pomóc jej w ponownym uwielbieniu, zaufaniu lub naprawie, zostaje całkowicie wyrzucona pod kontrolę, gdy prawdziwy ukształtowanie terenu zostanie odkryte. Jest tu niezwykle zagmatwany film, kopiąc w środku całej rozpaczy w uwarunkowanej niebiesko harmonii. „Chemical Hearts” naprawdę opowiada o niepokojącym chaosie i chaosie w licealnym życiu, o nieoczekiwanym doświadczaniu spotkań – miłości, seksu, okropności oraz o ogromnym wpływie, jaki te spotkania wywierają na organizm i system zmysłów (dzięki Bogu siostra Henry’ego jest neurochirurgiem i może wyjaśnić, jak wszystko działa).

Jako Grace, Lili Reinhart jest ujawnieniem. Ma taką powagę jako artystka i jest to prawdziwa gravitas, głębia i powaga, która pochodzi z bezlitosnego doświadczenia. Jest wszędzie. Reinhart zasłynęła z entuzjastycznej aranżacji CW „Riverdale”, a tutaj występuje, tak jak szefowa produkuje. To trudna praca, a Reinhart niczego nie przeoczy: Grace jest faktycznie okropna przez większość czasu, celowo nieprzyjemna i nieznacznie przerażająca. Jest coś ekscytującego w oglądaniu licealnej młodej damy, która jest taka, która nie ma wszystkiego w idealnym porządku, która nie ma motywacji, nie jest „osobliwa” ani żadnego z innych prozaizmów, które są typowo wymuszane w takich zawodach.&nbsp;</div><div><br /></div><div>Piękno jest wrakiem, żyjącym w następstwie postępu katastrof. Radzi sobie z tym przyzwoicie, jednak w trakcie trwania filmu rozumiesz, jak bardzo ledwo się trzyma. Reinhart doskonale gra w całości. Brak wysiłku sprzeciwia się zbliżaniu się do Henry’ego, nie dlatego, że nie chciałaby się z nim poznawać, ale dlatego, że nie chciałaby być znana. Jej obrażenia są zbyt głębokie. Reinhart zasługuje na uznanie za kruche i przełomowe zrozumienie tej dynamiki oraz za śmiałość w podejmowaniu pracy tak odpornej na proste grupowanie. Abrams to miła postać i najlepiej, gdy jest zmuszony zarządzać jej ekscentrycznym zachowaniem. Obserwuj jego odpowiedzi. Bardzo się jej przygląda, próbując przyjrzeć się jej twarzy. Ci dwaj młodzi artyści dobrze wróżyli.

W przypadku, gdy Henry i Grace są trójwymiarowi, odpowiednika nie można powiedzieć o postaci, która ich obejmuje. Towarzystwo Henry’ego to podstawowe postacie, które ledwo się rejestrują. Nie ma ich nawet jako rodaków. Szybko znikają z pola widzenia, wzywając swojego towarzysza, gdy ich opuszcza. To zamieszanie fundamentalne, tak jak ludzie Henry’ego. Siostra Henry’ego jest obecna na dedukcyjnych przemówieniach motywacyjnych. “Chemical Hearts” wydaje się więc niedokładnie zaludnione, a Grace i Henry wiją się po mieście, pływając w głębokim, nudnym basenie uczuć, urazów i smutku.

Tak się jednak dzieje w życiu dorastania, zwłaszcza w przełomowych spotkaniach. Uczucia wyzwalają zniszczenie. Młodzież nie jest mniejsza niż normalni dorośli. Jest odwrotnie. Kiedy Henry w końcu przychodzi, by patrzeć, dorośli to po prostu dzieci z bliznami, które wyszły z młodości, poobijane i zranione, ale żywe. Wiele można powiedzieć o tym, co osiągnął Tanne w „Chemical Hearts”, za jego delikatne i szacunkowe podejście. Naprawdę czujesz, że pod koniec czegoś doświadczyłeś.

Chemical Hearts

Reżyser

Reżyser

Obsada

Udostępniono0

Tytuły, które mogą Cię zainteresować

Błąd systemu 2019
Poczujcie rytm
Piękny umysł
Nie ma nas w domu 2019
Martyrs. Skazani na strach
Proxima 2019
Walkaway Joe
Byk
Wciąż ją kocham
Głupie, młode serce
The Whistlers
365 Dni
Możliwość dodawania komentarzy jest niedostępna.
error: Content is protected !!