Wczoraj

Wczoraj

Jun. 27, 2019United Kingdom, Russia, China, Japan116 Min.PG-13
Twoja ocena: 0
0 0

 
Film dostępny tylko w usłudze VOD. Dziękujemy, że oglądasz film z LEGALNEGO źródła.


W naszym serwisie NIE znajdziesz linków do pirackich źródeł. Bazujemy na ogólnodostępnych serwisach takich jak filmweb.pl oraz imdb.com. Linki, które są dostępne powyżej, prowadzą do autoryzowanych serwisów VOD, dzięki czemu masz pewność, że wspierasz legalną kulturę.

O co chodzi?

Opis

W momencie, gdy byłem dzieckiem, nauczycielem muzyki w mojej szkole był dojrzewający hipster z długimi wąsami. Rozdawał tamburyn i trójkąty i pokazywał nam proste melodie. Pod koniec każdej klasy zabawiał nas, bez monitów, bezpośrednimi relacjami Beatlemanii. Zasadniczo doświadczył prawdziwej formy Roberta Zemeckisa „I Wanna Hold Your Hand”, wyruszając ze swoimi towarzyszami do Nowego Jorku, aby spróbować zdobyć przepustki do „Eda Sullivana Show” na pamiętny pierwszy występ Beatlesów. (Skończył, ale stał w hordie przed kwaterą, w której mieszkali Beatlesi). Mieliśmy 8 lat i nie mieliśmy pojęcia, o czym rozmawia. Jednak jego zapał był coraz większy. Wymyśliłem, jak zaaranżować, wchodząc do kolekcji Beatlesów moich ludzi. (Przepisuję tę metodologię.) Beatlesi byli tam po prostu, pochłonięci jako naturalny efekt uboczny. W przypadku niczego innego, „Wczoraj” Danny’ego Boyle’a, który przewiduje istnienie, w którym Beatlesi nigdy nie wystąpili, skłoniło mnie do zastanowienia się, co może chcieć usłyszeć „Wczoraj” tylko dlatego, jakie życie przypominałoby, gdyby Beatlesi nie istnieli . Film, napisany przez Richarda Curtisa, bada część jego konsekwencji, w każdym razie frustrująco omija innych.

Nazywanie Jacka (Himesh Patel) „walczącym artystą” to łagodnie. Gra w kawiarniach, zaludnionych przez towarzyszy. Śpiewa na pustej ścieżce. Jego ukochana towarzyszka Ellie (Lily James), która zaczęła patrzeć na niego rozgwieżdżonymi oczami – i jego muzyką – kiedy grał „Wonderwall” Oaza w zdolności pojawiającej się w szkole podstawowej, pracuje jako administrator, dając mu motywacyjne przemówienia, zaczęło się od jej zaufania do niego. Mieszka ze swoimi ludźmi w Suffolk i jest gotowy odejść, gdy pewnego wieczoru na ziemi nastąpi 12-sekundowa przerwa w dostawie prądu. W ciągu tych 12 sekund Jack zostaje potrącony przez transport, a kiedy budzi się w klinice pogotowia, przyznaje, że wydarzyło się coś dziwnego, gdy mówi do Ellie: „Czy mimo wszystko nakarmisz mnie, gdy mam 64 lata?” i nie dostrzega wersetów. „Dlaczego 64?” pyta z zainteresowaniem. Jack ściga się w Google i niezależnie od mieszanki wyszukiwanych haseł, nie widać ani jednej ślady Beatlesów. Curtis cieszy się ogromną radością z tego, jak głupie byłoby, gdybyś odwołał się do „The Beatles” do poszczególnych osób i zapytali „co to jest?” Jack decyduje się na rozpoczęcie odtwarzania tych „zagubionych” melodii, dzięki czemu wyglądają jak własne.

Gra „Wczoraj” dla swoich towarzyszy, a ich słuchające twarze są mocnym – i mile widzianym – dowodem rozpaczającej wspaniałości melodii. Cały film się kończy, pozwalając nam na dostrojenie przestrzeni. Tak czy inaczej, kiedy Jack gra melodie na koncertach, jest po prostu fundamentalnym zamieszaniem. To sprawia, że ​​zastanawia się: być może to ja mam problem? Melodie są niezwykłe, ale z pewnością nie jestem. Istniała katalityczna rzecz, która wydarzyła się w przypadku Fab Four, i bez tego być może reszta nie poszedłaby w jej ślady. To fascynująca szansa, której film na ogół nie bada. W końcu Jack nagrywa kilka utworów, które pojawiają się w pobliskich programach telewizyjnych, aby rozwijać „swoją” muzykę. Ed Sheeran (grający siebie w żałosnym wyglądzie) dostaje jeden z tych spotów telewizyjnych i wpada, by zabrać Jacka z sobą. W momencie, gdy Jack decyduje się zagrać w „Back in the ZSRR” dla rosyjsko-rosyjskiej grupy z Pandemonium wyrzuca się (to niesamowita scena), a wideo z prezentacji krąży w Internecie. Sheeran mamrocze: „Ciągle mi mówiono, że ktoś pójdzie za mną i będzie lepszy ode mnie. Jesteś Mozartem, a ja Salieri”.

Debra Hammer (Kate McKinnon), rekordzistka w stylu rekina, podchodzi do Jacka po koncercie, wydłubuje się i zanim się zorientuje, jest w Los Angeles oferowana „zranionej kielichowi” uznania (jak to nazywa Debra) . McKinnon stawia taki nudny zwrot w stylu: „Mam pytanie, Jack. Czy to na równi z tobą, możesz spojrzeć?” że praktycznie bez żadnej pomocy ściga cały aparat PR dziwactwa rozrywkowego. Biznes muzyczny jest wyjątkowo parodialny, kiedy jakiś dyrektor promocyjny. nixuje tytuł kolekcji Sgt. Zespół Lonely Hearts Club Peppera ma „nadmierną liczbę słów” i wspomina o tym, że biorąc pod uwagę kolekcję The White Album ma „naprawdę przyzwoitą różnorodność”. Istnieją pewne grupy przyjemności, podobne do usiłowania Jacka, z poczuciem rosnącej gorliwości, aby przypomnieć sobie wersety do „Eleanor Rigby”, obawiając się, że nie zrobi melodii do końca czasu.

„Wczoraj” wymyka się wielu intrygującym myślom. Jack od razu jest ogólnym cudem. Tak czy inaczej, gdyby nie doszło do Beatlesów, miałoby to daleko idący wpływ. Nie ma sensu stwierdzać: „Na wszelki wypadek, że nie byli to Beatlesi, byłaby to inna osoba”. Nie tak działa kultura. Tak ogromna ilość, że błyskawica nie uderza dwa razy, we właściwym miejscu, we właściwym czasie zmieszana z odpowiednią mieszanką osobników we właściwej chwili. To muszą być John, Paul, George i Ringo. W „Wczoraj” branża muzyczna jest prawie tak samo jak obecnie. W każdym razie, ilu specjalistów zostało pobudzonych przez Beatlesów, a potem ta motywacja wpłynęła na przyszłych ludzi i na następujące? Jaka liczba współczesnych muzyków mimo wszystko pokazuje wpływ Beatlesów? To niezwykle fascynujące w odpowiednim czasie, gdy Jack gra melodie Beatlesów na koncertach w kawiarni i nikt nawet tego nie bada. Muzyka ma zerowy wpływ na te osoby. Wyobraź sobie scenariusz, w którym rzeczy przybrały tak różnorodny charakter w obliczu nieobecności Beatlesów, że ludzie nie mieliby pojęcia, czego brakuje, i, szczerze mówiąc, nie zastanawialiby się nad tym, skoro możesz przegapić to, co ty. nigdy nie miałem. Te myśli są dostępne, jednak „Wczoraj” nie zagłębia się w nie.

Film angażuje się w związek między Jackiem i Ellie, który nie jest zbyt intrygujący, rozwiązany z prozaizmami z różnych filmów. „Wczoraj” musi być przyzwoitym filmem, a wiele z nich sprawiło, że poczułem się lepiej. Spojrzenie na twarze jego towarzyszy, kiedy słyszą „Wczoraj” tylko dlatego, że się porusza. Nie zgadzam się z decyzją podjętą w późnej fazie filmu. Będziesz wiedział, kiedy to zobaczysz. Wydawało mi się to skromne, a ponadto dziwnie niedojrzałe, pomimo faktu, że zdanie „Widzę cię tak dobrze” znalazło wykonalne tempo. Jak już powiedziałem: starły się.

Wczoraj
Wczoraj
Wczoraj
Wczoraj
Wczoraj
Wczoraj
Wczoraj
Wczoraj
Wczoraj
Wczoraj
Oryginalny tytuł Yesterday
Ranking IMDb 6.9 78,276 głosów
Ranking TMDb 6.7 1,374 głosów

Reżyser

Danny Boyle
Reżyser

Obsada

Himesh Patel isJack Malik
Jack Malik
Lily James isEllie Appleton
Ellie Appleton
Ed Sheeran isEd Sheeran
Ed Sheeran
Kate McKinnon isDebra Hammer
Debra Hammer
Meera Syal isSheila Malik
Sheila Malik
Udostępniono0

Tytuły, które mogą Cię zainteresować

Cud nieznanego świętego
Zła edukacja
Resistance 2020
A potem tańczyliśmy
Mroczna wieża
The Vast of Night
Małe potworki
Miłosny rytm
O Yeti!
Tajemnicze początki
Gołąbeczki
Aladyn
Możliwość dodawania komentarzy jest niedostępna.
error: Content is protected !!