Kliknij, aby obejrzeć film legalnie. 552 Odsłon

  •  Film dostępny tylko w usłudze VOD. Dziękujemy, że oglądasz film z LEGALNEGO źródła.
Zenek

Zenek

Polska
Twoja ocena: 0
5.5 2 głosów

 
Film dostępny tylko w usłudze VOD. Dziękujemy, że oglądasz film z LEGALNEGO źródła.


W naszym serwisie NIE znajdziesz linków do pirackich źródeł. Bazujemy na ogólnodostępnych serwisach takich jak filmweb.pl oraz imdb.com. Linki, które są dostępne powyżej, prowadzą do autoryzowanych serwisów VOD, dzięki czemu masz pewność, że wspierasz legalną kulturę.

O co chodzi?

Opis

Najprawdopodobniej wiele osób, przed projekcją, trudno będzie zhańbić film Zenek nakręcony przez Jana Hryniaka, biorąc pod uwagę wszystko, co się stało, aby stworzyć kreacje o disco polo! Rzeczywiście, być może podczas zebrań kilka osób tupie nogami w rytmie polonezów Chopina, jednak zasłanianie oczu nic nie da – bezpośrednio w pobliżu żyjących osobników, dla których „muzyka asfaltowa”, jak to kiedyś nazywano, jest stałym segmentem regularnych codzienna egzystencja, źródło odwagi od realnego świata i wsparcie spokojnej przyjemności. Nie ma żadnego ważnego powodu, aby wzbudzić czujność, bać się „osób z podziemia”, które okazują swoje potrzeby na światło dzienne. Rozsądniej jest przeanalizować ten wzór, powracając jak bumerang, podobny do objawienia z przełomu tysiąca lat, zamiast jęczeć z powodu płytkiej kondycji lokalnej kultury. Stąd Zenek był okazją do pokazania alternatywnej Polski, alternatywnej historii zmian transformacyjnych zachodzących w oczach opinii publicznej, alternatywnej ramy wartości.

Z pewnością główne sceny posłańca filmowego zasługują na uwagę twórców. Opowieść o Zenonie Martyniuku, pionierze zespołu dyskopolskiego Akcent, jest przykładową anegdotą konwencjonalnej wycieczki dziecka na szczyt. Scenarzyści opracowują go na trzech poziomach czasowych, pokazując świętego na początku swojej profesji melodycznej, tak jak w jego napędzanym organizowaniu, kiedy jako kochana gwiazda pojawia się na niezwykłym show w Ostródzie. Im młodszego Zenka gra Jakub Zając, tym bardziej założony przez Krzysztofa Czeczota, co jest dziwaczne, ponieważ tylko bohater miał dwóch animatorów, reszta bohaterów ma jednego „partnera” na ekranie.

Tytuł dostarczony przez TVP w głównych minutach wydaje się być ulubionym filmem twoich ludzi. Przedstawieniu godziny osiągnięć politycznych towarzyszy znak znacznej starożytności i wydarzeń tamtych lat. Ludzie śledzą melodie w Radio Three z niesamowitą intrygą, a potem oczywiście nagrywają je na taśmach. Ubierają się w charakterystyczny dla siebie sposób, rozwijają ekstrawaganckie fryzury na głowach, spowalniają zapisane w formie papierowej, wędrują po zalesionych obszarach, piją, palą, doceniają umiarkowanie spokojne okazje młodości. Pojawia się pierwszy squash Zenka, próba zbliżenia się do Sylwii (Magdalena Berus), która mieszka w obozie dla Romów, co sprawia mu i jego towarzyszom ogromne trudności. Niezależnie od tego postacie żyją w zgodzie z tą siecią, angażując jej język i zwyczaje. Z tego powodu zdajemy sobie sprawę, jaka historia kryje się za pytaniem przedstawionym w jednej z melodii Akcenta – „czym jest Cygan bez dźwięku strun?”

Przyspieszenie towarzyszy wzrostowi entuzjazmu do ćwiczeń melodycznych Zenka, który jest stopniowo zapraszany do lokalnych straży pożarnych na pokazy lub do zabawy na weselach. To podczas jednej z takich okazji poznaje swoją przyszłą małżonkę Danusię (Klarę Bielawkę), która sprawi mu kłopot od samego początku. Spodziewaj się śpiewanej „sentymentalnej” serenady w jej lokalizacji.

Procedura stosowana przez twórców jest podstawowa: zależy im na poczuciu „wspólności” ze świętym, tak jakby był on twoim towarzyszem z siedziby, bardziej ugruntowanym rodzeństwem, niedostępnym kuzynem z miasta. Zaczyna się od drobnego jego imienia (legenda „Zenon” nazywa się tylko raz), odrobiny sprytnego dostosowania się do mamy i zamknięcia metody rozmowy z lekkim „podlaskim pociągnięciem”. Zenek ma być „jego kawalerem”, wiecznym człowiekiem, którego umiejętności, radość i trudna praca przyniosły osiągnięcia.

Ta historia była fascynująca na swój sposób. Niestety, prędzej czy później następuje rozłam, prezentacja szokujących elementów (w świetle faktu, że droga na szczyt konsekwentnie prowadzi przez wiele trudności), przez które scenarzyści przypadkowo osiągają parodystyczny wpływ. Rzadko zdarzają się takie sceny, że obserwatorzy powinni współczuć bohaterowi i drżeć z powodu jego przeznaczenia, a raczej śmiać się z jego absurdalnych wyborów.

Być może najbardziej niepokojącym tematem filmu są artyści występujący w roli Zenona Martyniuka. Zarówno Jakub Zając, jak i Krzysztof Czeczot starają się naśladować sposób, w jaki mówi model, z którego wychodzi tylko przenikliwy kaczka. Można przejść przez sposób, w jaki dwaj mężczyźni wykonują fronty różnych melodii, podobnie jak działania zespołu Akcent – ich fałszowanie można nawet teraz podciągnąć, aby sprawiać wrażenie „rzeczywistości”. Problem polega na tym, że ich gra nieoczekiwanie dyskredytuje bohatera, gdy nie powinno to nastąpić.

Oczywiście, jak zwykle ze względu na historie życia, szczególnie osoby, które są jeszcze żywe, scenarzyści muszą pokochać gwiazdę nocy na swój własny sposób, więc tym razem fabuła przyspiesza na hamulcu ręcznym, mając na celu nikt nie ogranicza Boga, nie denerwuje. Rzeczywiście, nawet minuty, w których wprowadzane są stopniowo zaplątane sceny Zenka, oddzielone odległością i poczuciem zagubienia, zawierają komponent, który zapisuje obraz bez najmniejszego zadrapania, rozpoznając bohatera dzielnie walczącego z „ciężkością korony” i „depresja u góry”. Paradoksalnie rzemieślnicy woleliby nie oburzać wokalisty jednocześnie, umieszczając w jego ustach „sprytne” kwestie, które wyłaniają się, jakby był głupcem miejskim, bezmyślnym prawniczym wszechświatem muzycznym skaczącym na wyobraźni z powodu niebiańskiej fortuny. Niestety, w świetle filmu trudno jest znaleźć inną propozycję dotyczącą celu ekspansji człowieka.

Z tego powodu zarządzamy dwoma filmami w jednym. Niepozorna, od czasu do czasu nawet czarująco sprytna opowieść o wspinaczce każdego człowieka splata się z wścibską, choć niezgrabną sławą jego muzyki, stylu życia, charakteru. Najlepiej można to znaleźć na ścieżce dźwiękowej, w której pastelowe, elektroniczne arkady Daniela Blooma, poszerzające poczucie tęsknoty i tęsknoty za osiągnięciem czegoś więcej, przeplatają się z przebojami śpiewanymi w łamanym angielskim podczas gier wiejskich, podobnie jak najlepsze hity Zespół akcent. Wysoki połączony z niskim, koordynującym pożądaniem z wymogami twórców, wreszcie all inclusive, nawet odrobina wyjątkowej historii z tęsknotą Zenona Martyniuka. Nie ma folio między ograniczającymi postami, które mogłyby połączyć je w dźwiękową, dobrze zaktualizowaną całość.

Dlatego pozytywnie nie warto pochopnie wymazywać film Jana Hryniaka. Zawiera ziarno produktywnego kunsztu i pragnienie pokazania kolejnego „społeczeństwa” relacji o naszym narodzie. Części leżące u podstaw, przykładowe dla rodzaju wspomnień, w każdym razie przekształcają się w improwizowaną tragifarsę, również w drodze do wady samego Zenona Martyniuka, z tego powodu, że nikt nie chciałby zobaczyć na dużym ekranie jego życia wyświetlanego w takim powiększony sposób.

Zenek
Oryginalny tytuł Zenek

Reżyser

Jan Hryniak
Reżyser

Obsada

Krzysztof Czeczot isZenon Martyniuk
Zenon Martyniuk
Jakub Zając isMłody Zenon Martyniuk
Młody Zenon Martyniuk
Jan Frycz isOjciec Danki
Ojciec Danki
Roman Gancarczyk isOjciec Zenka
Ojciec Zenka
Udostępniono2

Tytuły, które mogą Cię zainteresować

Wytańcz to
Deerskin
Asystentka 2019
First Cow 2019
Co przyniesie jutro
Może pora z tym skończyć
Kwiat szczęścia 2019
The Banker 2019
The Way Back 2020
Blood on Her Name
Ładunek 2017
Panna Fisher i Krypta Łez
Możliwość dodawania komentarzy jest niedostępna.
error: Content is protected !!