Na noże 2019

admin13 stycznia, 2020

Na noże (2019) Recenzja w CDA-TUBE.pl

„Na noże” Riana Johnsona jest jednym z najbardziej angażujących filmów od lat. Wykonany jest przez prawdziwego wykonawcę, który utrzymuje Cię tak skoncentrowanym na tym, co robi lewa ręka, że ​​tęsknisz za prawą. Ponadto w tej sytuacji jest to niekontrolowany zabawny sekret do rozplątania, a także paląca krytyka społeczna dotycząca tego, gdzie Ameryka jest w 2019 roku. Niesamowici eseiści z zagadek w całej historii analizowali klasę w maniery atrakcyjne dla tłumów szukających idealizmu i Johnson robi to również tutaj, wykorzystując genialnie wciągającą strukturę zagadek, która sprawiłaby, że Agatha Christie się uśmiechnęła. Koordynując niekontrolowanie uroczą obsadę, która nie ma żadnych zastrzeżeń do tego, co robi, Johnson z pewnością pozostaje na scenie przed sceną dwa lub więcej, oszałamiając ich, a jednak spełniając pod koniec.

Harlan Thrombey (Christopher Plummer) jest niekontrolowanym owocnym tajnym pisarzem i nie żyje. Jego pokojówka Fran (Edi Patterson) odkrywa go z poderżniętym gardłem i ostrzem wciąż w jego zasięgu. Wydawałoby się, że to samobójstwo, ale jest kilka zapytań. Biorąc wszystko pod uwagę, kto naprawdę podciąga sobie gardło? Kilku gliniarzy (wspaniała para LaKeith Stanfield i Noah Segan) udaje się na zapis Thrombeya, by zrobić małe oględziny, aby upewnić się, że niczego nie umknie, a film rozpoczyna się dyskusjami z każdym z krewnych Thrombeya. Mała dziewczynka Linda (Jamie Lee Curtis) jest owocnym biznesmenem z gównianym małżonkiem o imieniu Richard (Don Johnson) i przerażającym dzieckiem o imieniu Ransom (Chris Evans). Dziecko Walt (Michael Shannon) kieruje stroną dystrybucyjną, jednak walczy bardzo dużo z drogim starym ojcem. Teściowa Joni (Toni Collette) jest głęboko zaangażowana w samodoskonalenie, jednak pomaga sobie, odrywając starszą osobę. Nareszcie jest Marta Cabrera (Ana de Armas), prawdziwa odważna kobieta z „Na noże” i najbardziej ufna Harlan w rodaków. Czy byłaby w stanie pomóc zrozumieć sprawę?

Sprawa mogła zostać niedawno zamknięta, pomimo pojawienia się popularnego śledczego Benoit Blanc, granego przez Daniela Craiga, który zamienia południowe wyjście i większe niż zwykle wewnętrzne ja w coś szybko niezbędnego. Blanc otrzymał wiadomość o samobójstwie i kopercie gotówki. Więc ktoś myśli, że to podejrzane. Dlaczego? Co więcej, kto? Osoba, która nabyła Blanc, prowadzi konto tak samo, jak kto zamordował Harlana. Johnson nieustannie daje obserwatorom pospolitość, szczególnie fanatyków łamigłówki – pojedyncze otoczenie pałacu, grupę bestii, zawyżonego badacza – ale potem obala ich tak marginalnie i wydaje się, że jest nowy. Podczas gdy Blanc czuje się jak riff Poirota, Johnson i Craig powstrzymują się od przekształcania go w personifikację czegoś, co widzieliśmy wcześniej.

Craig jest wspaniały – uwielbiam energię w jego głosie, gdy rozumie rzeczy na końcu filmu – a jednak część obsady gubi się. Jest to nieuniknione z jednym tak wielkim, jednak w przypadku, gdy nie ma wątpliwości co do tego, że „Na noże” dla konkretnej postaci na ekranie lub animatora, wiedz, że jest to ogromny element zbierający, a twoja ulubiona może szybko pracować. Z wyjątkiem tego, że twoją najbardziej kochaną jest Ana de Armas, która tak naprawdę jest rdzeniem filmu, umożliwiając Johnsonowi przeniknięcie „Na noże” za pomocą niesamowitego dyskursu politycznego. Thrombeys gwarantują uwielbienie Marty, niezależnie od tego, czy nie potrafią sobie przypomnieć, z jakiego narodu Ameryki Południowej pochodzi, a Don Johnson dostaje kilka dobrze dopracowanych scen jako rodzaj faceta, który krzyczy o ruchu, zanim zacytował „Hamilton”. Nie jest wstawiony w całość tak bardzo, jak „Get Out”, jednak ten „Out” jest porównywalny w sposób, w jaki wykorzystuje strukturę klasyfikacyjną do powiedzenia czegoś na temat bogactwa i nierównowagi społecznej. Co więcej, jeśli chodzi o egzekucję, regularnie zachęcająca de Armas nigdy nie otrzymała tak ogromnej pracy, a ona dokładnie przekazuje.

„Na noże” wyskakuje na zewnątrz, chociaż zwykły partner Steve Yedlin nigdy nie pozwala, aby jego zdjęcia stały się zbyt pompatyczne, aby nawet pomyśleć o odwróceniu uwagi od układanki lub stroju. Jest to film, który działa w wyniku oczywistej miłości Johnsona do klasy, jednak nigdy nie okazuje się zbyt meta lub referencyjny. Wielu zdolnych menedżerów powróciło do sortowania filmów po zrobieniu fortuny i niosło ze sobą nadmierną ostrożność, jednak tak nie jest.

Wreszcie, podobnie jak w filmach i książkach, które ją motywowały, chodzi o whodunit, który jest odkrywany w tak zaskakujący sposób, że kiedy myślisz, że wszystko ma sens, rozumiesz, że coś nie ma sensu. W momencie, gdy w rzeczywistości jest skończony (a mój Bóg sprawia, że ​​Johnson pozostawia przybycie z wyróżnieniem wśród innych ostatnich ujęć roku), sam rozładujesz swoją kreatywność jak analityk, zastanawiając się nie do końca, w jaki sposób subtelności tego, co się stało noc się ujawniła, jednak przesłanie społeczne pojawiło się w każdym jej fragmencie. Kuszące jest stwierdzenie, że to tajemnica, którą sam Harlan Thrombey uwielbiałby, ale prawdopodobnie nigdy nie utrzymywał kontaktu z tak wielkim.

Udostępniono0
Możliwość dodawania komentarzy jest niedostępna.
error: Content is protected !!